Ze loopt in haar projecten in de wijken tegen de oude systeemwereld aan. Niet alleen ten aanzien van financiën maar vooral de mensen in ambtelijke organisaties die ze ontmoet. Ze ervaart veel ambtenaren als onecht, een rol spelend. Niet authentiek, mede door de manier hoe het ambtelijk systeem is georganiseerd in combinatie met een cultuur van wantrouwen. Dat is ingewikkeld wanneer je meters wilt maken en vol energie zit om een project vliegend te krijgen. Ze is deze zomer 8 weken thuis geweest om ervan bij te komen. Toen heeft ze de sup ontdekt: heerlijk drijven en peddelen op het water voor haar huis. Kalmeren, herstellen, kracht opdoen.
Daarmee stelt ze de kwestie regenereren aan de orde.
We zijn op pad in Kijfhoek en Bierlap voor Being Alive – wandelcoaching met overdeelde Aandacht.
Liever luisteren? Klik hier
Overgang
Op het pad kruipt een dikke, harige Rups. De Rupsen, die je nu ziet, ontpoppen pas in het voorjaar. Ze overwinteren als pop. Het zijn de echte overlevers, die op een Natuurlijke manier meesterlijk regenereren. Fantastische timing hebben ze. Ze maken een lange Overgang. Net als vrouwen. Dat kan bij vrouwen wel 10-15 jaar duren.
Ze vertelt dat ze nu in de Overgang is. Het is vooral veel gehannes met lichamelijke ongemakken. Opvliegers, dat soort. Ondertussen klets ze mij de oren van het hoofd over haar werkzaamheden. Heel boeiend, dat wel. Het is uitdagend om me niet te laten verleiden om mee te doen. Ze heeft een sterke drive, een snelle en creatieve geest.
“Het afgelopen kwartier heb je alleen over je werk gepraat, terwijl we hier de Stilte gingen opzoeken”.
Ze lacht. Ze herkent het. Zo gaat dat bij haar: ogen open in de morgen, snaveltje open.
Dan vraag ik haar “Welke Overgang maak je eigenlijk?”
Ze valt stil.
“Waar geef jij antwoord op?”
Water
Bij het tweede duinmeer slaan we van het pad af. Er is een geweldig groepje oude Meidoorns aan de waterkant. Vol rode Bessen nu. We komen hier uitdrukkelijk voor de Stilte. En regenereren, zoveel is wel duidelijk. Ik nodig haar uit om een Plek te zoeken tussen de Meidoorns aan de waterkant. “Maak het je comfortabel, we gaan hier een tijdje zijn”.
Het water glinstert met een weldadige rust. Op het eilandje in het duinmeer zitten een paar Aalscholvers breeduit hun vleugels te drogen in de wind. Wij zitten heerlijk in de luwte.
Na een tijdje wegzakken in de Stilte, kijk ik door mijn oogharen naar haar. Haar bijnieren zijn erg zwak. Vandaar haar vermoeidheid deze zomer. We nemen ruim de tijd om uit de tijd te gaan.
Bijnieren en de overgang
Gezonde bijnieren zijn van cruciaal belang, zéker tijdens de overgang. Deze kleine klieren moeten tijdens de overgang de hormoonproductie van de eierstokken gaan overnemen. Als je last hebt van vermoeidheid, uitputting en overgangsklachten, dan betekent dat dat de bijnieren die taak niet goed aankunnen. Verzorgde je je bijnieren goed in je jongere jaren, dan zullen je overgangsklachten milder zijn. Ging je vaak over je grenzen, dan is de kans groot dat je je bijnieren hebt uitgeput en je dus meer last hebt van overgangsklachten.
Practice
Ze begrijpt direct waar ik het over heb. “Ik ga erg goed op adrenaline”.
Het versterken van haar bijnieren vraagt een aanhoudende aanpak. Rust, goede voeding, geen cafeïne en bovenal betekent regenereren voor haar diepgaand reflecteren op de Vraag “Waar geef je antwoord op?”
Je practice dient gericht te zijn op rust en regelmaat, hoe oubollig het ook klinkt. Rust en regelmaat om te reflecteren waar je altijd antwoord op hebt gegeven.
Besef, dat de overgang een andere Vraag brengt. Een Vraag die al langer fluistert in de diepste Aanwezigheid in jezelf. Die hoor je alleen wanneer je Alleen en Stil bent. Tijdens een toegewijde practice.
Alleen zijn
De laatste tijd ontmoet ik veel vrouwen die zo’n beetje in de overgang zijn. Ook vandaag weer met mijn wandelmaatje. Vaak blijven ze hangen in hun klachten en slagen ze er niet goed in om het roer om te gooien, terwijl er van binnenuit allang signalen zijn daarvoor.
Opvallend ook is, dat veel vrouwen die ik spreek, het maar niet voor elkaar krijgen om er een tijdje alleen op uit te trekken. En dan echt alleen. Er is altijd iets of iemand die voorrang krijgt, steeds weer verhalen, verhalen, verhalen, moederen, moederen, moederen.
Alleen zijn is het mooiste geschenk dat je jezelf nu kunt geven. In de Overgang staat de Poort wa-agenwijd voor je open. Echt, we kunnen dit.
Liever luisteren? Klik hier