Bewegen en resoneren, daar lijkt het om te draaien in onze socratische verkenning van In beweging komen. Je intrinsieke bestemming leren horen en gaan mee resoneren. Oppakken, aantikken en meetrillen. Resoneren, net als de klankschaal.
Liever luisteren? Klik hier
Onze manier van leven en samenleven is veranderd. Veel komt tot stilstand. Wat we gewend zijn, werkt niet meer zoals we het kennen. Onze media, onze democratie, onze verzorgingsstaat. Zelf kan je ook het gevoel hebben dat je tot stilstand komt. Er valt veel weg van wat bekend is.
Echter, waar veel stilvalt en wegvalt, ontstaat óók ruimte. Nieuwe ruimte voor nieuwe mogelijkheden, voor nieuwe levendigheid. Hoewel je hier en daar nog weerstand kan voelen, is de potentie om nu in beweging te komen héél groot. En toch lijkt het lastig om dit te doen.
Een traag en onderzoekend gesprek
De ‘opkamer’ van Motiv aan de Voorstraat in Delft heeft met zijn statigheid alles in zich om er een traag en onderzoekend gesprek te voeren. De houten vloer kraakt en de hoge ramen kijken uit op de gracht. De moderne kleedjes op tafel hebben de oude tapijtjes vervangen. De sfeer vertraagt.
We zijn op bezoek bij een gespreksgroep, die elke vrijdagochtend samenkomt. Ze hebben een snelle en levendige interactie en na de jaren zijn de rollen verdeeld. Dit socratische gesprek vraagt van hun wennen aan het tragere tempo en de impuls wat terughouden om snel te reageren.
Het ochtendritueel
Op de vraag ‘Hoe ben je vanmorgen in beweging gekomen?’ krijgen we een boeiende indruk van met wie we vanmorgen aan tafel zitten. Iemand heeft een taxi besteld, omdat ze slecht ter been is, een ander heeft haar hondje uitgelaten. De ochtend kan ook hectisch zijn, wanneer je je fietssleutel bent verloren en je daardoor keuzes moet maken in je ochtendritueel. Er zijn er die zijn gaan zwemmen of oefeningen doen tegen de stijfheid en een aantal neemt de tijd om een moment stil te zijn en contemplatief de dag in te kijken of te mediteren.
Verkennen
‘Als iets tegen zit kom ik in beweging; ik moet hier iets mee‘. Losjes associërend verkennen we ons onderwerp. ‘Ik kom in beweging als ik iets vlug kan doen. In de praktijk struikel je dan‘. Soms moet je op zoek naar oplossingen. ‘Ik ben nu altijd naar oplossingen aan het zoeken om in beweging te blijven. Ik ben daarin beperkt geraakt. Ben vaak met oplossingen bezig‘. Eén van de deelnemers heeft steun aan patronen wanneer zij in beweging moet komen of blijven. Nuttigheid blijkt ook een rol te spelen. Iemand ervaart dat ‘meer moeten’ in beweging komen juist afremt. ‘Ik worstel om in beweging te komen, ik denk altijd dat ik meer móet doen’. Kennelijk is een mate van vrijheid en eigen keuze belangrijk. Zelf kunnen beslissen of je zin hebt in iets of dat wat er voor ligt betekenis voor je heeft.
Iemand: ‘ik voel een impuls en die ga ik volgen. Die komt uit het leven zelf, uit een context’
Persoonlijke ervaringen
‘Jaren geleden heb ik ontslag genomen en ben ik voor mijzelf begonnen. Ik ontdekte mijn talent, ik ben nu kunstenaar‘. We delen onze ervaringen met In beweging komen. ‘Ik ben op mijn dertigste naar school gegaan, na 12 jaar huwelijk en moeder zijn. Wie ben ik óók?’ Dat knaagde. Iemand anders ging met pensioen en maakte nieuwe plannen voor de vrijgekomen tijd. ‘Ik ben te snel in beweging gekomen. Toen ik dat zag, voelde ik me heel opgelucht’. Een ander ziet dat zij is gaan trouwen uit haar gewoontepatroon. ‘Wie willen we zijn?‘, was een dringende vraag voor iemand en haar werkzaamheden. Dat was de aanleiding om in beweging te komen om te onderzoeken wat nodig is en waar haar verantwoordelijkheid ligt.
Een gesprek met een medestudent ooit leverde een andere studiekeuze op en iemand anders stapte op de fiets voor een solofietstocht van weken om een verandering in studierichting scherp te krijgen.
Intrinsieke bestemming
Samen gaan we onze ervaringen verder uitpakken. Wanneer je tegen iets aanloopt, zet iets je in beweging. Wat is het dat je in beweging brengt? Iets raakt een gevoel, iets vraagt om erkenning van jezelf. Er roept iets. Onze levenservaringen zetten ons in beweging, we willen antwoord geven op een intrinsieke bestemming die kennelijk iedereen heeft. En die voortdurend roept en om antwoorden en beweging vraagt. Alsof we altijd al resoneren met die bestemming. Bewegen en resoneren.
En toch, toch kunnen er momenten in je leven zijn, dat je géén beweging voelt of maakt, dat alles lijkt stil te staan. In periodes van rouw bijvoorbeeld: ‘Ik heb dat allemaal niet. Er beweegt niets in mij, er resoneert niets. De omgeving is als dood geboren‘. We staan een moment stil bij deze inbreng. En tòch resoneert er iets, roept er nog iets. Zij is immers komen opdagen.
Resonans
Antwoorden op je intrinsieke bestemming heeft iets onontkoombaars, je kan niet anders. ‘Dit niet anders kunnen, is de uiterste vrijheid voor mij, zegt iemand. Er roept iets, binnen of buiten je, en je gaat daar mee resoneren. Je wordt als het ware opgetild, aangetikt en je gaat meetrillen. Dàn kom je in beweging. Het is zo een heel sterke ervaring dat het klopt, dat het niet anders kan en dat de kosten worden genomen. Het avontuur gaat beginnen!
Zwaartepunt
Tot slot bespreken we het zwaartepunt van ons onderzoek van vanmorgen.
We moeten ons ter harte nemen dat we in beweging moeten blijven, dat we de gebeurtenissen in ons leven moeten omarmen. We kunnen zo het levende draadje vinden van onze intrinsieke bestemming. Dat draadje op het spoor komen.
Dat spoor volgen vraagt moed, vertrouwen en afscheid nemen. Omgaan met het onvermijdelijke. Voor iemand speelt het streven naar perfectie een grote rol.
We hebben onder ogen te zien, dat je open hebt te staan om je intrinsieke bestemming, de roep daarvan, te horen, zodat je kan resoneren. En we kunnen elkaar daarbij natuurlijk helpen. We hebben antwoord te geven op de roep van onze bestemming. Dat is geen luxe, maar een noodzaak voor een gelukt leven.
We kunnen het geheel, onze gemeenschap, verder helpen wanneer we ook zelf die klankschaal zijn voor anderen: oppakken, aantikken en meetrillen. Bewegen en resoneren.
Liever luisteren? Klik hier