Uitkijkend over het water laat ik woorden verschijnen voor een groep vrouwen van een groot internationaal bedrijf. Het zijn vrouwen in de Overgang, die de overgang in hun bedrijf begeleiden. Vrouwen met de Wijsheid van de Overgang dienen een plek
Zilverlicht en Aarde Zilverlicht en Aarde Zusters van verlangen naar elkaar, uiteen gedreven. Zilverlicht, de Spiegel van de Aarde, koel en helder, laserlicht welhaast, zoekt het Vuur van haar Zuster, de Aarde. Aarde, Baarmoeder van Vuur, vol van Leven en
In mijn beschaving mis ik In mijn beschaving mis ikde heiligheid van de Natuur.Authentieke heiligheid.Mijn beschaving is de getemde Natuurvan stad en park, so manucured.Wie kent nog een heilige plaatsdie veel heiliger is danalle kathedralen van Europa? In mijn beschaving
Het is belangrijk dat we leren lichtgewicht reizen. We zeulen heel wat mee onderweg: rollen met bijbehorende overtuigingen en nogal wat last die voortspruit uit identiteiten. Willen we werkelijk vooruitkomen en nieuwe gebieden verkennen, dan zullen we ontdekken dat dat
Diep weten vraagt diep luisteren naar het Weefsel en de Zaden van het Leven. Diep luisteren naar ons eigen natuurlijke algoritme, naar Nature Intelligence. Laten we elkaars bronnen delen (Intersource) om tijdens het stille wandelen te zien wat er verschijnt.
Laten we gewoon het verhaal over een vierde feministische golf beginnen te vertellen, dacht ik. Over die overgang van het hyperindividualisme, via het ‘wij’-veld, naar veldbewustzijn. Ik denk dat vrouwen die overgang van Nature kunnen beleven en voorleven. Mits ze
Onze kunstmatige technologie is almaar dwingender. Het wringt zich met zijn modellen als heilige graal haast onstuitbaar tussen ons en de Natuur. Als oplossing voor de Natuur isoleert technologie ons steeds verder van de Natuur, van elkaar en van onszelf.
Ze wil graag een keertje doorpraten over het cursiefje over Waarde, Bewaren, Waardigheid. In het bijzonder over Waardigheid.We gaan samen op stap voor Being Alive, wandelcoaching met Onverdeelde Aandacht. Vanaf Kasteel Oud Poelgeest lopen we het landgoed op. Ook op
Mijn Valentijn Nog even.We gaan elkaar weer zien.Vorig jaar hebben we elkaar uitgezwaaid.Samen genoten we van de Zon,van elkaar,Aandacht.Gek ben ik op jekleur. We zagen elkaar nietin de zomer. – ik wistwaar je was.Dat troost.In de herfst droomde ikVan jou
Goudzoekers Jouw spanning liep al op, een tijdje,in je stenen botten en dunne, broze huid. Ik merkte het aan je. Jij laat mij dat voelen,wanneer ik jou bezoek,altijd eigenlijk,instinctief samen. Overdag wanneer ik met je wandel,mijn botten,in de nacht in