Hoe we het heilige verloren is een vindtocht om het weer terug op te nemen in onze gemeenschappen. Los van ideologie, religie, politiek of wetenschapsdogma’s
Hoe we het heilige verloren


Hoe we het heilige verloren is een vindtocht om het weer terug op te nemen in onze gemeenschappen. Los van ideologie, religie, politiek of wetenschapsdogma’s

Wanneer je onze landkaart op z’n kant houdt, zie je de Samenloop van Rijn, Maas en Schelde. Onze Hollandse Delta is een Samenloop van Water. Tijdens Prinsessendag, een Dialoog initiatief als tegenwicht voor Prinsjesdag, het hoogtepunt van politiek beleid en

Rust, Ruimte en Tijd waren de rode draad in onze onderneming Take the Journey. Een uitdagende tocht van 3 weken in augustus 2023 in het land van het Licht: Jutland, Denemarken. Meereizen in een krachtveld, zorgdragen voor je eigen Practice

In onze wetenschappelijke en rationele kijk op de wereld speelt Wijsheid geen rol. Daarmee negeren we existentiële waarnemingen van de werkelijkheid. Het is belangrijk dat Wijsheid een nieuwe actualiteit krijgt. Voor de uitdagingen in onze wereld moeten we Wijsheid terugvinden.

Degene die stopte toen ik stopte op het pad langs het Duin. Ze moet een verloren rust in mij hebben gevoeld. al mijn haast loste op in Stilte, werd heelheid. Ik zag hoe je mij zag – alles in jouw

Take the Journey, naar de Noord- en Westkust van Jutland. ‘Land van het Licht’, waar de Oostzee en de Noordzee elkaar ontmoeten. Land met de lange kustlijn, van de windmolens en vuurtorens, van de oneindige graanvelden en talloze prehistorische megalieten.

Mijmerend op een bankje en kijkend naar het oeroude, paradijselijke landschap met Jeneverbessen dringt zich een inzicht op: Onthouden wat vergeten is. We hebben een oude cultuur, een traditie, een oude gemeenschap. Waarin Kennis en Wijsheid geborgen is. Laten we

Illusie en focus, dat is waar mijn Reisgenoot vandaag tijdens een Natuurbeleveniswandeling over wil spreken. Zij reageert op de nieuwsbrief van 8 juni: ‘De wereld bestaat alleen in de verbeelding’. Wat haar fascineert is de vraag die ik daarin opwerp:

Glinsterend komt de Geul mij tegemoet. Kleine stroomversnellinkjes babbelen met de omgeving. Meanderend, dan weer wat breder, dan weer wat smaller. Een paar weken geleden vond ik een klein boekje ‘De Geul van bron tot monding‘ van Olaf op den

De Zomerzonnewende, de Zon staat op zijn hoogste punt. In het veld van Ruimte en Vrijheid lopen we met 13 vrouwen het labyrint. Eén voor één slingerend over de paden halen we terug wat we ooit verloren zijn om volledig