Op het kiezelstrandje kun je met je voeten in het Water staan. Op de vroege ochtend is het alsof je samenvalt met het Water. Het wachten op de Dageraad, de mistflarden die optrekken vanaf het water en de krijsende Meeuwen. Ik was er niet met een bepaalde verwachting. Wel met een daily practice. Het is alsof niet ìk iets verwacht, maar of het Water iets verwacht. Uiteindelijk, door mijn dagelijkse Aandacht. Na dagen maakt ze zich kenbaar: The Lady of the Lake.
Liever luisteren? Klik hier
Letterdyfe
Letterdyfe house is sowieso een magische plek. Gelegen aan de westkust van Ierland, in county Connemara, vlak aan de Atlantische Oceaan en tegen de oeroude, ruige bergruggen, ontmoeten Bergen en de Oceaan elkaar.
We verblijven er een ruime week. Wandelingen, schrijven en Socratische Dialoog. ’s Avonds zitten we bij de haard en na het eten kijken we films, die ons intrigeren. We hebben prachtig septemberweer en in de week is er een Maansverduistering waar we ons bed voor uitkomen.
Dagelijks zwerf ik ’s middags een tijd door de tuin, die vol Leven is.
Daily practice
Ik kan je niet genoeg uitleggen hoe belangrijk een daily practice is. Ikzelf ervaar het als een Moment van inchecken bij de onzichtbare werelden. Of dat nu lichamelijk, meditatief of contemplatief is, of creatief, het is bewuste tijd van Onverdeelde Aandacht voorbij de waan van de dag. Altijd reageert de omgeving op mijn Aandacht. De magische tuin van Letterdyfe verwacht mij na een aantal dagen. Wanneer ik door het hek ga.
Roundstone Bay
En ’s ochtends vroeg wandel ik in de schemering via een smal paadje naar het kiezelstrandje aan Roundstone Bay. Ik wil er graag de Zon zien opkomen. Tijdens Blue Hour doe ik een Qi Gong practice. Door het harmoniseren en uitlijnen kan ik makkelijker de onzichtbare werelden binnengaan.
Wat is het heerlijk om de zilte lucht op te snuiven en de belofte van de Dageraad zo intens te ervaren. Ontzagwekkend mooi is het kleurenpalet over het Water.
The Lady of the Lake
Maar dan is er de dag dat ik voor de zevende keer naar het kiezelstrandje ga. Gelukkig heb ik het nog steeds geheim kunnen houden voor mijn reisgenoten. Het liefst ben ik op zo’n plek en Moment alleen. Inmiddels herken ik van alles op het paadje: het muizenholletje, de Varen met de geknakte stelen en een leeg slakkenhuisje. Maar vandaag is het anders, de atmosfeer. Wellicht door de gebroken nacht om naar de Maansverduistering te kijken. Het lijkt alsof er een enorme verruiming is in mijn Lichaam en waarneming. Er is iets verwachtingsvol, niet helemaal gemakkelijk, alsof het te groot is.
Na mijn Qi Gong zit ik stil op een steen. En dan voel ik Haar. In een Magisch Moment van Eeuwigheid maakt zich een overweldigende golf energie los uit het Water en omhult mij. Tijdloos en voorbij Ruimte en woorden. In een ondeelbaar Moment weet ik: The Lady of the Lake.
De Dageraad
Dan komt de Zon op, getemperd door wolkenflarden. Alsof de intensiteit van de ontmoeting zo al wel genoeg is. Het Plezier, de Vreugde en Vrijheid golven door mij heen.
Hoe lang heb ik hier gezeten? Ik kan mij nauwelijks van losmaken van mijn plek op het kiezelstrandje.
Het ontbijt wacht, ik kan er met geen woord over praten. Gelukkig val je in een gezelschap van veelpraters dan niet op.
Wat heb ik meegemaakt? Het zal nog weken duren om de ervaring te verteren.
De Spiegel voor deze tijd
De Lady of the Lake blijkt een spiegel voor onze tijd. Een Spiegel voor onze Keuzes en Verantwoordelijkheid.
Zij kan ons de menselijke emotie en morele dilemma’s op een subtiele en indringende manier laten zien.
Emoties en dilemma’s die door onze oude wereld van zwaarte, somberte en onvrijheid worden gevoed en in stand gehouden. Emoties en dilemma’s gevoed door schuld, schande en schaamte.
Tijdens deze Dageraad spiegelt Zij Oorspronkelijkheid: Plezier, Vreugde en Vrijheid. Als een manier van Zijn, als een manier van in het Leven staan.
Liever luisteren? Klik hier
