Wanneer het besef doordringt, dat we als geheel team kwetsbaar worden als niet aan de behoefte van iedereen is voldaan, maken we een eerste beweging van ik-bewustzijn naar wij-bewustzijn.
Dan doorsnappen we dat overleven een verdelingsvraag stuk is. De ongekend barre Noorse winter op de hoogvlaktes die ons begin februari opwachtte, hield ons ongenadig een spiegel voor. Zoals de Natuur dat compromisloos kan doen.
Liever luisteren? Klik hier
Zelfzorg of groepszorg?
‘Je moet goed voor jezelf zorgen’, zegt ze, terwijl ze het laatste hete water in haar thermosfles giet. Twee anderen staan er met lege flessen beteuterd bij te kijken.
Vandaag gaan we een lange doorsteek maken. De Zon schijnt eindelijk na 4 dagen onophoudelijke sneeuwval. Ik kan eindelijk het landschap zien. Buiten is het deze heldere ochtend -25.
Met het vooruitzicht op een koude, lange tocht zet ze alle pionnen op zelfzorg. Zoals we dat geleerd hebben. Alles draait immers om zelfzorg, als je een beetje in je eigen kracht wil gaan staan.
En tóch gaat ze het met die geprezen zelfzorg niet redden vandaag. Met 25 graden vorst en wind over een hoogvlakte is de zorg voor de groep/groepszorg een voorwaarde voor je eigen succes. Er hoeft er maar één te zijn die alleen koud water bij zich heeft in de thermosfles en het team als geheel heeft minder kans van slagen. Met andere woorden: wanneer overleven een rol gaat spelen, wordt groepszorg belangrijker.
Een staaltje ik-denken versus wij-bewustzijn in de praktijk. Overleven is een verdelingsvraagstuk.
Hyperindividualisme
Zelfverbetering, zelfontplooiing, eigen leiderschap, het verkoopt en klinkt goed en flink. Alle inspanningen gelden als eigen verdiensten, resultaat van ambities, intenties en maakbare dromen. Eigen conto. Bewustzijn.
Het leven en geluk draaien om het eigen individu, om hyperindividualisme als ultieme competentie om te slagen in de jungle van onze westerse maatschappij. Zolang je het goed hebt, tenminste. Zolang het Leven je niet bewust uitdaagt in overleven. In ontstane tekorten.
Deze stijl van leven maakt ons kwetsbaar in die situaties die juist samenwerkingsgerichtheid vragen. Kwetsbaar omdat je dat niet herkent door je ik-gerichtheid. Door ver doorgevoerde onafhankelijkheid als manier van in het leven staan. Of de keerzijde: de machteloze afhankelijkheid.
Terughouden
Wanneer het besef doordringt, dat we als geheel team kwetsbaar zijn, doordat het hete water niet goed verdeeld is, raken we een bestaansangst aan. Het idee dat je deze dag zonder heet water zal zijn, opent de jacht op de laatste restjes. Het onderhandelen, grimmigheid. Het vernauwt je denken in mogelijkheden: wat dacht je van nog een pan water heet zien te krijgen? Hoe lastig en bewerkelijk ook?
Het is op zo’n moment van ik-gerichtheid dan eenvoudigweg onvoorstelbaar, dat je zou kunnen vertrouwen op de emergente potentie van de groep om samen vitaal te blijven. Onvoorstelbaar ook dat er iets in ons gezamenlijke creatieve veld zal verschijnen, dat ons aller belang versterkt.
Dat kun je natuurlijk pas opmerken, wanneer je je eigenbelang iets kunt terughouden.
Gelukkig waren we de deur nog niet uit en namen we na wat gehussel de tijd om een nieuwe pan water kokend te krijgen.
Verdelen naar behoefte
Het is uiteraard zo, dat in ons team de behoefte aan heet water verschillend is. Diegene die vandaag ons spoor maakt, zal zeker wat extra’s nodig hebben. Of de laatste in de rij, die de vorige dag veel gegeven heeft en nu wat herstel zoekt.
Wanneer iedereen oprecht is over zijn behoefte, kunnen we de voorraad heet water eerlijk verdelen. En wie zich sterk voelt vandaag, draagt de grootste voorraad. Zo is overleven een verdelingsvraagstuk naar behoefte.
Tekortdenken
Wij-bewustzijn laten groeien gaat sneller, wanneer er wat te verdelen valt. Spannende gedachte: Ons collectieve tekortdenken kàn ons in potentie helpen om gezamenlijke overvloed te gaan ervaren. Ons vermeende tekort laat ons uiteindelijk in beweging komen. De afslag die we hebben te nemen, is dat we om te overleven vooral moeten verdelen. Tekort ontstaat vaak omdat een andere partij teveel heeft. Verdelen is in onze hyperindividualistische maatschappij niet intuïtief, maar wèl de Sleutel. En dan verdelen naar behoefte. Niet verdelen om het verdelen, wat vaak ontstaat uit afgunst en/of deugdenken of ideologie.
Dragende kracht
Verdelen naar behoefte brengt een menselijke dynamiek op gang. We hebben te luisteren naar elkaar en we hebben ons uit te spreken over waar we behoefte aan hebben.
Wees niet te snel tevreden met dit onderzoek. We zijn zo goed in sociaal wenselijke trucjes en de meesten voelen zich inmiddels niet meer 1-2-3 veilig om dit onderzoek te doen. Onze bestaansangsten zijn buitengewoon geprikkeld geworden de laatste jaren.
Wanneer de menselijke dynamiek van luisteren naar behoefte weer op gang komt, groeit de dragende kracht in het team. We gaan de ander wat gunnen, we gaan beter afstemmen op wat er Nu nodig is, onze horizon wordt een transpersoonlijke horizon. We zullen veel beter in staat zijn om met alle reisgenoten ons thuis te voelen, ons geliefd te voelen en om ergens aan te komen waar het Leven ons verwacht.
Niets is immers zo heilzaam als erkenning van behoefte.
Zorgzaamheid
Uiteindelijk is zorgzaamheid de samenbindende factor. Heel het Leven is intrinsiek zorgzaam. Met zorgzaamheid kunnen we het Leven Doordragen. Heeft iedereen genoeg?
Zorgzaamheid gezuiverd van parasitaire verstoringen, dat wil zeggen pure Zorgzaamheid zonder het spel van afhankelijkheid en onafhankelijkheid, is een uiting van Liefde. Zonder het spel van dader en slachtoffer. En zonder het spel van macht en onmacht. Dàt hoeven we langzamerhand niet meer te verzorgen. Toch?
Be the Mountain
Terwijl de sneeuw onder mijn sneeuwschoenen knispert, voel ik hoe ik langzaamaan in een ander bewustzijnsveld kom. Het trage ritme helpt harmoniseren. De Horizon is einderloos ver weg. Het intense Licht, de minimale details en de oertrage trilling van het oude gebergte nemen mij mee naar een intens puur bewustzijnsveld, waarvan ik in een Magisch Moment van Eeuwigheid weet, dat het nooit is weggeweest. Het is vooral een fysieke ervaring, de Dragende en Zorgzame resonans van deze oeroude Bergen op de hoogvlakte van Noorwegen. Be the Mountain.
Liever luisteren? Klik hier